WynikOgolny

Normy

Katastrofizacja

Wysilek

Monitorowanie

NaglowekOgolny

OpisNormy

OpisKatastrofizacja

OpisWysilek

OpisMonitorowanie

Jak przeżywasz pytania o sens, przemijanie, wybór i samotność?

Często wykonuję kolejne zadania, nie czując wyraźnie, dokąd mnie to prowadzi.

Mam poczucie, że jedynie przechodzę przez kolejne dni bez osobistego kierunku.

Nie wszystkie obowiązki mają dla mnie znaczenie, ale niektóre łączą się z czymś dla mnie ważnym.

Zwykle widzę, po co wykonuję przynajmniej część tych rzeczy.

Gdy śpisz krócej, niż planowałeś…

Ogarnia mnie silny niepokój, że czas ucieka, a ja nie wykorzystuję własnego życia.

Pomaga mi to lepiej wybierać, czemu chcę poświęcać uwagę.

Zaczynam myśleć o tym, czego jeszcze nie zrobiłem lub co mogłem przeżyć inaczej.

Odczuwam chwilowe napięcie, ale zwykle wracam do bieżących spraw.

Po gorszej nocy, gdy czeka Cię ważne zadanie…

Czuję się sparaliżowany, ponieważ każda decyzja oznacza rezygnację z innych możliwości.

Wybieram na podstawie tego, co obecnie uważam za najważniejsze.

Potrzebuję trochę czasu i opinii innych, ale ostatecznie podejmuję własną decyzję.

Długo odkładam decyzję, ponieważ boję się wybrać niewłaściwie.

Jeżeli po położeniu się nie zasypiasz…

Akceptuję, że druga osoba nie przeżyje tego dokładnie tak samo, ale kontakt nadal jest dla mnie wartościowy.

Czuję, że w najważniejszych sprawach pozostaję całkowicie sam, niezależnie od obecności innych ludzi.

Czasem czuję niedosyt zrozumienia, choć zwykle potrafię pozostać w rozmowie.

Często mam wrażenie, że nawet bliska osoba nie może naprawdę zrozumieć, co przeżywam.

Kiedy kładziesz się po kilku słabszych nocach…

Satysfakcja bywa krótka, ale zwykle wiem, dlaczego ten cel był dla mnie ważny.

Potrafię zauważyć jego znaczenie i cieszyć się tym, co udało mi się zrobić.

Szybko pojawia się pytanie, czy osiągnięcie tego celu miało rzeczywiście znaczenie.

Nawet po osiągnięciu celu pozostaje we mnie przede wszystkim pustka i pytanie: co dalej?

Gdy pora snu przesuwa się względem Twojego planu…

Często wracam myślami do utraconych możliwości i zastanawiam się, jak mogło wyglądać moje życie.

Mam poczucie, że najważniejsze możliwości już minęły i trudno stworzyć coś wartościowego dalej.

Potrafię uznać jego zakończenie i zwrócić się ku temu, co jest możliwe teraz.

Odczuwam żal, ale nie odbiera mi on całkowicie zainteresowania przyszłością.

Kiedy rano odczuwasz zmęczenie…

Staram się zebrać informacje, a następnie przyjąć, że żadna decyzja nie daje pełnej gwarancji.

Odczuwam napięcie, ale potrafię podjąć decyzję i później ją ocenić.

Szukam kogoś, kto powie mi, która możliwość jest jedyną właściwą.

Wolałbym, żeby decyzję podjął ktoś inny, abym nie musiał odpowiadać za jej skutki.

Przed szczególnie ważnym dniem…

Wsparcie wydaje mi się bez znaczenia, ponieważ nikt nie może przeżyć tej sytuacji za mnie.

Wsparcie pomaga mi, choć wiem, że ostatecznie sam muszę przejść przez własne doświadczenie.

Doceniam obecność innych, nawet jeśli nie usuwa ona całego ciężaru sytuacji.

Czuję rozczarowanie, że inni nie mogą przejąć części mojego wewnętrznego ciężaru.

Kiedy budzisz się w nocy…

Mam poczucie, że wraz z utratą planów zniknął również sens dalszego wysiłku.

Potrzebuję czasu, żeby znaleźć nowy kierunek, ale zakładam, że jest to możliwe.

Szukam nowego sposobu realizowania tego, co nadal jest dla mnie ważne.

Trudno mi zobaczyć, co mogłoby teraz nadać moim działaniom znaczenie.

Kiedy słyszysz ogólne zalecenia dotyczące liczby godzin snu…

Pomaga mi to odróżnić sprawy ważne od tych, które mogę odpuścić.